سرزمین قلب من

این شعرتقدیم به اهالی "پال" :

در آن شب تاریک و آن گرداب هول انگیز،

                                               "حافظ " را

تشویش توفان بود و " بیم موج" دریا بود!

ما، اینک از اعماق آن گرداب ،

از ژرفای آن غرقاب ،

چنگال توفان بر گلو ،

هر دم نهنگی روبرو ،

هر لحظه درچاهی فرو،

تن پاره پاره ، نیمه جان ، درموج ها آویخته ،

در چنبر این هشت پایان دغل ، خون از سراپا ریخته ،

صد کوه موج از سرگذشته ، سخت سرگشته ،

با ماتم این کشتی بی ناخدای بخت برگشته ،

هر چند ، امید رهایی مرده در دل ها.

سر می دهیم این آخرین فریاد درد آلود را :

-...آه ، ای "سبکباران ساحل ها...!"

                                        فریدون مشیری

نوشته شده توسط .:: ریحانه ::. در شانزدهم اردیبهشت 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

چهار سال پیش ، وقتی توی مهمونی دیدمش ازم پرسید : ببینم تو سفید کننده میزنی اینقدر سفیدی؟!!

منم با چشای گرد شده گفتم : نه !، مگه با وایتکس سفید میشی؟؟!!

که البته کلی هم مسخره شدم.

اما توی این چهار سال بلاخره منم با رنگای زیادی از اقسام سفیدکننده ، سیاه کننده ووو....آشنا شدم

ولی این بارهم، نتونستم توی مهمونی اونو بشناسم.

ای وای........ بازم اون با چیزی آشنا شده که من نمیشناسم!!

فهمیدی؟؟..........تیغ جراحیو میگم!

نوشته شده توسط .:: ریحانه ::. در شانزدهم اردیبهشت 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

با عصبانیت دورش میچرخیدمو میگفتم : تورو خدا میبینی ، کسی که از من تنبل تر بود و درساشو به زور تقلب پاس میکرد ، باید الان ماهی یه میلیون در بیاره اونوقت منه فلک زده لبه دریا که میرم خشک میشه.

دیدم خندید و گفت : آخی ...خوبه که من جات نیستم وگرنه.............و باقی حرفشو خورد..........فهمید چه سوتی داده!

زیرچشمی نگاش کردمو گفتم : وگرنه چی؟............از حسودی میترکیدی ، نه؟.............خوشم میاد که خودتم میدونی!

این اولین دفعه بود که می دیدم چه ساده اعتراف میکنه که چقدر حسوده............

پس خودشم میدونه ولی............................

ولی برای بهتر شدن تلاشی نمیکنه..............  

نوشته شده توسط .:: ریحانه ::. در سوم اردیبهشت 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

یکی بود یکی نبود ، یه دختره بیچاره ای بود که دنبال کار میگشت.

یه روز بلاخره یه فرصت خوب نصیبش شد. از قضا جناب مهندسی که باید امضا میکرد مرخصی رفته بود و یه آدم چلمنگ! جای اون نشسته بود  .بالاخره با کلی شیره مالی توافقشو گرفت که در ازای یه درخواست ، امضاشو بگیره که...............که از بخت بد یکی از دوستاش سررسید و توی اون گیرو ویری شروع کرد به پرس و جو که چطور موفق شدی بری اونجا؟

اون دختره بیچاره هم ، برای خلاصی از دست دوستش اعلام کرد که پدره گرامی اش پارتیش شده.

و دهان باز کردن همان و از دست دادن امضا همان............

اینجاست که شاعر میگه:

 زان دم بیهوده که ناگاه  زد            بر خود و بر دولت خود راه زد

البته دوستش همچنان در حال التماس بود که به بابات بگو پارتی منم بشه!!............(کارد میزدیم خونم در نمیومد .......دلم میخواست بکشمش.........توی اون بدبختی آویزون شده بود که ........ )

نوشته شده توسط .:: ریحانه ::. در سی و یکم فروردین 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط .:: ریحانه ::. در بیست و هشتم فروردین 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

گول خوردم!

بسکه هی گفتن چقدر زرنگی ، آفرین، خیلی زرنگی  ایول ، ووو........گول خوردم!.........

خوبه از اولش گفتم میخوام عضو اصلی باشم ...........ولی آخرش سهام دار شدم......

چه راحت !............

منظورمو متوجه نشدن.............

الان جیغ میکشم...............

وایسا خودم یه شرکت میزنم ، بیچارتون میکنم..............

اصلا میشم بانو جمی!........

.نه اون بی ریخته.........." جانگ هوا" میشم...........

نوشته شده توسط .:: ریحانه ::. در بیست و هفتم فروردین 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

این نامه رو روی سنگفرش خونه قدیمیم پیدا کردم .........

اونقدر با عجله رفته بودم ، که اصلا متوجه اون نشدم.........

تاحالا چندین بارخوندمش..........

شعرش کمی ویرایش میخواد .........

ولی دلم نمیاد تغییرش بدم..............

انگار با همین اشکالاتش دوسش دارم............

بعضی چیزا با کمبوداشون قشنگن...........

قبول دارین؟...........

.......... یه شعر هم دیشب گفتم
میخوام تقدیمش کنم به عزیزم .به تو که منو قابل دونستی و بهم اجازه دادی که وارد حریم رویا هات بشم .
.............دارم بقیه اونو کامل میکنم .میخوام حدود 20 بیتی ازش در بیارم .فعلا اینو بخون. تو هم کمک کن .

قاصدک چون خبری می بری از من برسان
به عزیزم گل صد لاله و ریحان برسان
                     ×××
دو سه روزیست که دلتنگ هوایش شده ام
ز سر عشوه گری محو ’نمایش شده ام
                     ×××
میبرد چشم سیاهش دل نازک تر من
زان نگاهی که رود هوش و حواس از سر من
                     ×××
همه وقت کار من اینست که دعایش بکنم
به امیدی که ز صد غصه جانکاه رهایش بکنم
                     ×××
با همه مهر و لطوفت که به من کافی داد
چه کنم چشم من از زجر فراق اشک زلالی میداد
                    ×××
ساحری کرد وچنین خانه دل ویران شد
کیمیا شد رخ معشوقه و اینگونه ز من پنهان شد
                    ×××
شاهد قصه هجران من این شعر من است
قلب غارتگر او یاور شبهای من است

نوشته شده توسط .:: ریحانه ::. در بیست و ششم فروردین 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت

سلام....

من برگشتم خونه.........آهای .........

چقدر اینجا خاک گرفته!.........

 نه انگار کلیدش

                   فقط دست خودم بوده!.........

نوشته شده توسط .:: ریحانه ::. در بیست و پنجم فروردین 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت